Leśna wędrówka

zagubiona
w środku lasu
zdezorientowana
bez kompasu

w emocji gąszczu i w kiściach
w plątaninie tych przeżyć
w stertach myśli jak w liściach
zakopać się – przestać wierzyć
część z nich pożółkła – to wspomnienia,
są też czerwone jak świeże rany
i tylko miejscami się coś zazielenia –
nadzieja, że możesz być kochany

na zacienionej, mrocznej polanie
gdzie ból, gdzie żal i cierpienie
i tylko chwilami jest grzybobranie:
jest radość, miłość, spełnienie

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Back to Top
error

Ciekawa treść? Podziel się nią ze znajomymi!